Standardowa szerokość przejścia dla pieszych wynosi 4,0–6,0 m i jest dostosowywana do natężenia ruchu pieszego. W miejscach o niewielkim ruchu szerokość 4,0 m zapewnia płynne i bezpieczne przemieszczanie się. Natomiast na obszarach o dużej intensywności ruchu — np. w pobliżu dworców, w centrach miast czy przy szkołach — stosuje się przejścia szersze, sięgające 8–10 m, co zwiększa przepustowość i zapobiega tworzeniu się zatorów pieszych.
Wyjątkowo, przy bardzo wysokim natężeniu ruchu pieszego, szerokość przejścia może być większa, jednak w praktyce wartości rzędu 12–16 m stosuje się jedynie sporadycznie, np. na dużych placach komunikacyjnych lub w ramach przejść zespolonych.
Przejścia w poziomie jezdni a klasa drogi
Na drogach klasy A (autostrada) oraz S (ekspresowa) przejścia dla pieszych w poziomie jezdni wykonuje się wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach, najczęściej:
-
na okres etapu budowy,
-
na skrzyżowaniach z sygnalizacją świetlną,
-
przy ograniczeniach prędkości do wartości zapewniającej bezpieczny ruch pieszy.
W pozostałych przypadkach stosuje się przejścia bezkolizyjne — kładki lub tunele.
Przejścia na skrzyżowaniach – dopuszczalne zwężenia
Na skrzyżowaniach szerokość przejścia standardowo wynosi minimum 4,0 m.
Przepisy dopuszczają zwężenie do 2,5 m pod warunkiem:
-
niewielkiego natężenia ruchu pieszego,
-
trudnych warunków terenowych,
-
połączenia przejścia z przejazdem rowerowym.
Niezależnie od szerokości należy zapewnić dobrą widoczność wzajemną pieszych i kierowców oraz właściwe oznakowanie pionowe i poziome.
Odległości między przejściami – regulacje
Rozmieszczenie przejść musi uwzględniać zarówno płynność ruchu samochodowego, jak i potrzeby pieszych.
Na ulicach bez sygnalizacji świetlnej przejścia powinny być oddalone od siebie co najmniej:
-
100 m – na drogach klasy GP, G i Z.
Przejścia z sygnalizacją świetlną poza skrzyżowaniami (mid-block) wymagają zachowania minimalnych odległości:
-
600 m na ulicy klasy GP,
-
400 m na ulicy klasy G,
-
200 m na ulicy klasy Z.
Regulacje te nie obowiązują przejść zlokalizowanych w obrębie skrzyżowań, gdzie sytuację ocenia się indywidualnie.
Dostosowanie przejść dla osób z niepełnosprawnościami
Przejścia muszą być dostępne dla wszystkich użytkowników. Dlatego na dojściach stosuje się:
-
obniżenie krawężników z łagodnym przejściem,
-
nawierzchnie fakturowe (pola uwagi i prowadzące) dla osób niewidomych i słabowidzących.
Parametry pochylni:
-
standardowo 6–8% nachylenia,
-
wartości do 15% dopuszczalne wyłącznie na krótkich odcinkach obniżenia krawężnika.
W przypadku kładek i tuneli, jeśli dojście przekracza 200 m, należy zapewnić pochylnię.
Wyspy dzielące (azyle) – zwiększenie bezpieczeństwa
Wyspy dzielące umożliwiają pokonanie jezdni w dwóch etapach, co istotnie zwiększa bezpieczeństwo pieszych.
Minimalna szerokość azylu wynosi 2,0 m, co pozwala na bezpieczne zatrzymanie się również:
-
osoby na wózku inwalidzkim,
-
rodzica z wózkiem dziecięcym,
-
użytkownika hulajnogi lub roweru prowadzonego.
Wyspy poprawiają widoczność pieszego i optycznie zwężają jezdnię, co działa uspokajająco na prędkość kierowców.
Podsumowanie
Prawidłowe projektowanie przejść dla pieszych wymaga uwzględnienia:
-
klasy drogi i warunków terenowych,
-
rzeczywistego natężenia ruchu,
-
potrzeb osób z ograniczoną mobilnością,
-
konieczności zapewnienia wzajemnej widoczności.
Jako Tioman wspieramy samorządy, projektantów i wykonawców nie tylko w dostawie oznakowania i urządzeń BRD, lecz także w doborze rozwiązań dopasowanych do lokalnych warunków ruchu.
Recent Comments